मनोवाद : बाटो आत्महत्याको

स्थान :  काठमाण्डौं, डिल्लीबजार स्थित डेरा

समय : साँझको ७ बजे

पात्र : रोहित नेपाल

 

(रोहित एक समलिंगी पुरुष हुन। उनी नाटकिय प्रस्तुतिमा पारङ्गत छन। टेलिभिजनमा कलाकारको रुपमा काम पनि गर्छन। सदा झैँ कामबाट फर्किदै गर्दा उनको एकजना पुराना साथीसंग बाटोमा जम्काभेट हुन्छ। भेटपछि दुख मनाउ गर्दै आफ्नो डेरामा पुग्छन्र मनमा अनेक कुरा खेलाउँदै छन्। )

भगवान्ले मलाई कुन जन्मको सजाय देका होलान ? (हातको मोबाइल ओछ्यानतिर फाल्दै ) मेरो शारीरिक बनावट र मेरो भावना फरक छन्भनेर मलाइ किन सबैले होच्याएर, नराम्रो शब्दमा उल्ल्याउछन्?

के मेरो भावना चाहिँ भावना हैन र ? मेरो इच्छा चाहिँ इच्छा हैन र ? मैले अरुलाई देखाउनको लागि जबरजस्ती केटा कै व्यहोरा देखाउने पर्छ भन्ने कतै छ र ? मैले बिराएको चै के छु ? (एकछिन निशब्द हुन्छन। आफ्ना यि अनेक प्रश्नहरुको उत्तर खोज्छन्तर पाउदैनन्। टाउकोमा हात राख्छन। भक्लक्क उत्तानो परेर पल्टिन्छन्। )

 

म जन्मिँदा त घर, परिवार अनि समाजका मान्छे खुसि थिए रे त। मेरा बा ले त भोज नै खुवाएका थिए रे। सबैको माया पाएको मैले आज किन सबैको छि छि र दुर दुर पाइरहेको छु ? मैले सानामा दिदीको गाजल, लिपस्टिक अनि टिका लुकी लुकी एक्लै हुदा लगाउँदा सबैले कत्ति नक्कल गर्न जानेको ? कती राम्रो क्युट देखेको , भोलि पर्सि त कलाकार नै बन्छ यो केटो भनेर वाह वाह गर्नेलेनै आज मलाइ किन हेप्छन्? किन म देखि डराउँदै हिड्छन्?

आज म कलाकार पनि बने आफ्नो खुट्टामा पनि उभिएको छु। पढाई पनि पुरा गरे। तर आज मैले त्यहि केटि मान्छेको नाटक गर्दा अनि मैले वास्तविक रुपमा केटीले गर्ने बानि व्यहोरा देखाउँदा किन मेरा आफ्नै नजिकका मान्न्छेले मन पराउँदैनन ? कम्तिमा मेरो घर, साथीभाई अनि आफन्तले त मन पारिदिनु , उहाँहरुले नै घृणित रुपले मलाई किन हेर्छन ?

 

मलाई केटि बन्न मन लाग्छ, मलाई केटा नै पर्छ अनि म केटा प्रति नै आकर्षित हुन्छु त मेरो के दोष ? मेरो भित्रि मन ले नै त्यहि भन्छ त म के गरौँ? (लामो सास फेर्छन ) मैले केटिको जस्तो हर्कत गरे भनेर मलाई समाजले “छक्का”, “हिजडा “ अनि के के के के ट्याग लगाइदियो। हुन  त आफ्नै घर परिवार बाट त साथ र सहयोग नपाएको म अभागी ले अरु बाट के सम्मान र आदर पाउँला र। यहि कारणले घर छाडे । समाज छाडे । सबैबाट टाढिए ।

 

आज कलाकार भए । धेरैले चिन्छन मलाई तर मेरो समाज अनि आफन्तले किन चिन्न सकेको छैन मलाई ? मा किन घर परिवार अनि समाज बाट लखेटिए ? मैले के गल्ती गरेँ? हुँदा हुँदा आज आफ्नै साथी, जसलाई म आत्मिय मान्थे उसले पनि मलाई मन दुखायो। मलाई उसले आज “रोहित त पुरै छक्का नै भएछस त, अब त देखि डराउनु पर्ने भयो, तैले बलात्कार गर्दिस भने मेरो इज्जत त सबै लुटिन्छ हाहाहा......... “ किन भनेको होला ? म अब साच्चै सबैको लागि हाँसोको पात्र नै बनेको हँु त ?

 

मलाई बुझिदिने नजिकको मान्छे को होला र यो संसारमा अब ? कतिन्जेल यसरि दबाबमा रहेर, आफ्नो भावना र मनलाई मारेर केटाको बानि व्यहोरा देखाँउदै हिड्नु ? खै मेरो स्वतन्त्रता ? मेरा यी हजारौ प्रश्नहरुको खै उत्तर ? कसले दिन सक्छ यी जवाफ ?

 

(मोबाइलमा फेसबुकको नोटिपिÞmकेसन कोटिङ्ग घन्टी बज्छ र हेर्छन। स्क्रिनमा देख्छन उनको आजै भर्खर भेटेको साथीले राखेको स्टाटस “धन्न आज मेरो केटाद्वारा नै बलात्कार भएन ........ हाहाहाह.........।” उनलाई झन पिडा हुन्छ । रुन्छन । डाँको छोड्छन । टाउको बजार्छन । अब बाच्नुको अर्थ छैन । कति यसरि सहेर बाँच्नु । यस्तो दबाब अनि घृणा सहनु भन्दा त मरेकै बेस । उनमा अब आत्महत्याको कुभाव जागेर आउछ । किन हो किन उनी डोरी खोज्न थाल्छन । )