हल्लुडो खोज्दै छु

संझिदा पनि रमाइलो लागेर आउछ 

ति दिनहरु .........

रातभरी मोबाइलको स्क्रिनमा लेखिएका ति शब्दहरु 

सिरकमुनी लुकेर च्याट गर्दै मुस्कुराइएका ति पलहरु 

मोबाइलको चार्ज सकिदा मल्टिप्लग्को छेवैमा गएर मेसेज पठाएका यादहरु 

कसरि बिर्सेला मेरो दिमागले यी चित्रहरु ? 

तिमि त भन्छौ प्लिज भुलिदेउ ति दिनहरु 

तर ति दिनहरु मेरो जीवनमा ल्याइदिने तिमि नै त थियौ, 

SO.. SWT OF YOU… भन्दै मलाई मक्ख पारिदिने तिमि नै त हौ 

मेरो मन र मष्तिष्कमा माया भन्ने शब्दलाइ परिभाषित गरिदिने तिमि नै त थियौ 

थाहा छ ? मलाई त तिम्रो बानि परिसकेछ, 

मलाई तिम्रो हासोको लत लागिसकेछ 

अब भन त म कसरि छुटाउ मेरो ति लत अनि बानीहरु ? 

गाउँमा  असार साउनको मेलो सकिदा 

खेतका सबै गराहरुमा धान रोपिसकिदा  

हलिदाइले हलो र जुवालाई छुटाउन पाउदा 

खुब उत्सब मनाउथे 

उफ़, अब त जोत्न परेन .....

तर आज तिमि र मा छुटिदा किन उत्सब छैन ?

तिमि र मलाई जोड्ने हल्लुडो के ले छुटाइदियो ? 

मेरो योग्यताले ? 

मेरो रुपरंगले ? 

मेरो जात अनि समाजले ? 

मेरो गाउले परिवेश या मेरो रित्तो गोजिले ? 

ल भन त अब मैले भोलि देखि के नगर्ने ? 

फोन ? 

फोन त मा नगरुला तिमीलाई तर मेरो बुढि औलाको टुप्पोलाई कण्ठस्थ छ तिम्रो नम्बरहरु 

यदि मलाई नै थाहा नदिकन मेरो औलाले तिम्रो नम्बर थिचेर कल गरे भने मैले के गर्ने ? 

भैगो, मा मेसेज पनि नगरुला तिमीलाई 

यसै पनि मैले पठाएका शब्दहरु तिम्रो मोबाइलले बुझ्ने छैन 

यदि बुझ्थ्यो त मैले छातीमा राखेर लेखेर पठाएका शब्द तिमीले पढ्दा तिम्रो स्क्रिन आसुले भिज्द्थ्यो होला 

ल म फेसबुक मेसेन्जर भाइबर सबै अन्स्ट्ल गरिदिउला 

तर मेरो मनले मलाइ नै थाहै नदिकन मेसेज गर्यो भने म के गर्ने ? 

समय त गैसको फर्किदैन भन्छौ तिमि, 

तर समय नफर्किए पनि मान्छे त फर्किन सक्छ 

तिमीलाई थाहा छ ? म अझै हामीलाई जोड्ने त्यहि पुरानो  हरायको हल्लुडो खोज्दै हिडिरहेको छु।